من نیست شدم در تو از آنم همه تو ..

"من و تو "می بینم . نشان می دهد که چطور برای اینکه ترس بزرگ زندگی آدم ها را از بین ببرند با آن ترس روبرویشان می کنند .
ترس بزرگ من در زندگی نبودن تو بود . آنقدر که فکر کردن به آن هم خنده را روی لبهایم می خشکاند حتی در بهترین لحظاتمان ، لحظاتی که هر دو مطمئن بودیم همیشگی ست . ترسی که نفسم را بند می آورد ، ترسی که نمی گذاشت از بودن و داشتنت لذت ببرم . نیاز به روبرو شدن با آن نبود تا بفهمم نبودنت یعنی چه ، که دیگر نترسم . حتی حالا که اتفاق افتاده .

در تمام این سالهای نبودنت فهمیده ام که بارها و بارها هم اگر بروی ، نباشی بعد از برگشتن و آمدنت آن ترس هم با تو می آید .